თხზულების შესახებ: ვაჟა-ფშაველას „მონადირე“
„მონადირე“ (1886 წ.) ვაჟა-ფშაველას ერთ-ერთი ადრეული ეპიკური პოემაა, რომელიც ქართულ მთიანეთში გავრცელებულ სამონადირეო მითოსს ეყრდნობა. მისი მთავარი გმირი, სახელგანთქმული მონადირე თორღვა, რომელსაც უკვე 399 წმინდა ნადირი ჰყავს მოკლული, წინასწარმეტყველურ სიზმარში ნადირთპატრონსა და მის რჩეულ რქა-მნათ ირემს იხილავს. სიზმარი მას ხუთი წლის წინ ჩადენილ საბედისწერო ცოდვასა და რქასანთლიანი ირმის მოკვლის გამო დატეხილ წყევლას ახსენებს — რითაც პოემა ადამიანის ამბიციასა და ბუნების წმინდა კანონებს შორის ზნეობრივ ზღვარს იკვლევს.
